www.halkidikinet.gr, All about Halkidiki

ΣΥΚΙΑ English

Απέχει (μέσο Σάρτης) 160 χιλιόμ. από τη Θεσσαλονίκη και 92 χιλιόμ. από τον Πολύγυρο.
Η Συκιά είναι ένα από τα παλιά χωριά της Χαλκιδικής. Σε αγιορείτικα έγγραφα του 14ου αι. αναφέρεται με το όνομά <Λογγός>. Ήταν η έδρα του <κατεπανικίου (=μικρή διοικητική περιφέρεια κατά το 14ο αι.) Άπρω>, το οποίο από το όνομά της όνομάστηκε <του Λογγού>. Mε το όνομά αυτό είναι ακόμη και σήμερα γωωστή όλη η χερσόνησος της Σιθωνίας. Πότε μετονομάστηκε Συκιά, δεν είναι γνωστό. Το πιθανότερο είναι να έγινε η αλλαγή του ονόματος ήδη από το 14ο αι., επειδή σε έγγραφα της εποχής αυτής αναφέρεται ότι έξω από το χωριό υπήρχε μια μεγάλη και χαρακτηριστική συκιά. Στα βυζαντινά χρόνια η περιοχή της Συκιάς ανήκε σε μοναστήρια του Αγ. Όρους και κυρίως στη μονή της Μεγίστης Λαύρας. Στα χρόνια της τουρκοκρατίας οι Συκιώτες είχαν πολλές σχέσεις με το Άγιο Όρος. Οι περισσότεροι και σπουδαιότεροι <σερδάρηδες> του Αγ. Όρους (δηλ. Τα μέλη της εσωτερικής χωροφυλακής του) ήταν από τη Συκιά. Το ελεύθερο και ανυπότακτο πνεύμα τους αξάλλου, ήταν η αιτία να έχουν μια ροπή προς τις πολεμικές ασχολίες. Πολλές φορές οι Συκιώτες, που έχουν παράδοση και στη θάλασσα, επάνδρωσαν πλοιάρια και ασχολήθηκαν συστηματικά με την πειρατία. Το 1821 ήταν από τους βασικούς συντελεστές της επανάστασης στη Χαλκιδική. Ο κύριος μαχητικός πυρήνας του σώματος που κινήθηκε προς τη Θεσαλλονίκη με τον καπετάν Χάψα, ήταν από τη Συκιά. Γι'αυτό και ο τόπος κοντά στα Βασιλικά όπου έγινε η μάχη και διαλύθηκε το σώμα, λέγεται ακόμη και σήμερα <τα Συκιωτάκια>.
Το χωριό, μετά την καταστολή της επανάστασης, εγκαταλείφτηκε και οι Τούρκοι το έκαψαν. Οι Συκιώτες εγκαταστάθηκαν προσωρινά στη Σκόπελο και στην Αταλάντη και επάνδρωσαν πολεμικά σώματα της νότιας Ελλάδας. Πολλοί από αυτο΄θς παράμειναν επαγγελματίες στρατιωτικοί και απογονοί τους υπηρετούν ακόμη σήμερα στο στρατό.
Το 1854, ο Τσάμης Καρατάσιος άρχισε την επανάσταση της Χαλκιδικής από τη Συκιά, όπου πολιόρκησε, μαζί με τους Συκιώτες, τους Τούρκους στην εκκλησία του χωριού. Επειδή οι Τούρκοι αρνιούνταν να παραδοθούν, πυρπόλησε την εκκλησία και έτσι εξοντώθηκαν οι έγκλειστοι. Στο μακεδονικό αγώνα οι Συκιώτες πρωτοστάτησαν και οργάνωσαν ισχυρές μαχητικές μονάδες. Παράλληλα όμως έδρασαν και ένοπλες ληστρικές μονάδες, οι οποίες μπορούμε να πούμε ότι συνέχισαν την πειρατική παράδοση του χωριού.
Σήμερα η Συκιά είναι το μεγαλύτερο χωριό της Σιθωνίας. Οι κάτοικοι της διακρίνονται για το δυναμισμό τους και την καλή τους καρδιά. Εξακολουθούν να είναι ανυπότακτοι και αφάνταστα φιλόξενοι. Διαφέρουν από τους άλλους Χαλκιδικιώτες στη διάλεκτο και τον τόνο της φωνής, την έντονη συναισθηματικότητά τους και τον ιδιόρρυθμο τρόπο που χορεύουν το συρτό. Εξακολουθούν να εργάζονται στο Άγιο Όρος και στον εμπορικό στόλο.
ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ:
- Ο παλιός οικισμός της Συκιάς: πρόκειται για ένα πολύ χαρακυηριστικό οικιστικό σύνολο, του οποίου πολλά τμήματα έχουν την αρχική μορφή τους, όπως ήταν δηλ. στα μέσα του 19ου αι. Στη μέση του οικισμού, σε χαρακτηριστικό ύψωμα, βρίσκεται ο ενοριακός ναός του Αγ. Αθανασίου. Κτισμένος με πολύ φροντίδα το 1819, κάηκε το 1821. Επισκευάστηκε, αλλά ξανακάηκε το 1854 από τον Τσάμη Καρατάσιο. Μετά την καταστολή της επανάστασης, ο Τσάμης Καρατάσιος έστειλε τα απαραίτητα χρήματα για την ανοικοδόμησή του (1861). Ενδιαφέρον παρουσιάζει το ξύλινο ταβάνι του και τα ξυλόγλυπτα προσκυνητάρια του έργα του 1703, τα οποία φαίνεται ότι προέρχονται από το Αγ. Όρος. Χαρακτηριστική επίσης είναι και η τοιχοδομία του και κυρίως της δυτικής όψης του.
Στα δυτικά του ναού βρίσκεται το παλιό σχολείο της Συκιάς κτισμένο γύρω στα 1870, είναι ένα από τα παλιότερα κτίρια του είδους στη Χαλκιδική. Στα ανατολικά του ναού βρίσκεται το νέο σχολείο, κτισμένο γύρω στα 1920. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της επιδεξιότητας με την οποία επεξεργάζονταν οι Συκιώτες το γρανίτη που τόσο αφθονεί στην περιοχή τους.
- Οι ανεμόμυλοι: στην εκτεταμένη αμμώδη παραλία της Συκιάς σώζονται δυο ανεμόμυλοι, κτισμένοι γύρω στα μέσα του 19ου αι.
- Τα ερείπια του ναού στην Επισκοπή: βρίσκονται σε απόσταση περίπου 20' λεπτά με τα πόδια νότια της Συκιάς. Σώζονται, σε ύψος δυο μέτρων περίπου, τμήματα ενός βυζαντινού(?) ναού, με πλάτος ανατολικού τοίχου 18μ., από τα οποία η κόγχη του αγίου βήματος καταλαμβάνει τα 9. Δυστυχώς δεν υπάρχει καμιά πληροφορία για το ναό αυτόν, φαίνεται όμως ότι πρέπει να είναι κάποιο σπουδαίο μνημείο.
- Το Υψωμα <Κούκος>: βρίσκεται στα δυτικά της Συκιάς. Είναι ένας απότομος, βραχώδης και ψηλός λόφος, ο οποίος δεσπόζει στη Συκιά και στην περιοχή της. Το πλατώ της κορυφής περιβάλλεται από κάστρο και φαίνεται ότι πρέπει να υπήρχε εκεί ένας σημαντικός προϊστορικός οικισμός. Η άνοδος γίνεται με τα πόδια, από δύσκολο μονοπάτι, και διαρκεί μισή ώρα. Αξίζει η επίσκεψη.
ΑΞΙΟΛΟΓΕΣ ΑΚΤΕΣ ΓΙΑ ΜΠΑΝΙΟ: Η απέραντη αμμουδιά της παραλίας της Συκιάς (απόσταση 2,5 χιλιόμ.). Το Κριαρίτσι (5χιλιόμ. προς την Τορώνη). Το καταπληκτικό Καλαμίτσι (8 χιλιόμ. προς την Τορώνη).
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ:
- Ιούνιος: της Αγίας Τριάδας (κινητή εορτή): χαρακτηριστικό συκιώτικο πανηγύρι.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ: ψάρια, φασόλια, λίγο τυρί κατσικίσιο, εγχώρια υφαντά, λίγα μεταξωτά υφαντά