www.halkidikinet.gr, All about Halkidiki

ΒΟΥΡΒΟΥΡΟΥ English

Απέχει 120 χιλιόμ. από τη Θεσσαλονίκη και 50 χιλιόμ. από τον Πολύγυρο.
Έχει εστιατόρια, ξενοδοχεία, camping, ενοικιαζόμενα δωμάτια, τηλέφωνο, λιμάνι.
Η Βουρβουρού είναι συνοικισμός εποχιακής εγκατάστασης και υπάγεται διοικητικά στην κοινότητα Αγ. Νικολάου. Η ιστορία της είναι γνωστή από το 10ο αι. μ.Χ. Τότε υπήρχε εκεί μια μικρή μονή, η μονή των Ιερομνήμων, η οποία δόθηκε ως μετόχι μαζί με την περιοχή της στη νεόδμητη, τότε, μονή του Ξενοφώντος του Αγίου Όρους. Η περιοχή όνομαζόταν τότε <γη των Βουρβούρων>. Ήταν σκεπασμένη κυρίως με δάση βελανιδιάς, σε αντίθεση προς τη σημερινή βλάστηση, η οποία αποτελείται, στη συντριπτική πλειοψηφία, από κωνοφόρα. Η μονή Ξενοφώντος αξιοποίησε την περιοχή κατά τα βυζαντινά χρόνια. Οργάνωσε την εκμετάλλευση του γειτονικού ιχθυοτροφείου και χρησιμοποίησε την περιοχή κυρίως για τη βοσκή των μοναστηριακών κοπαδιών.
Το 1615 κύριοι της περιοχής ήταν οι κάτοικοι του Αγ. Νικολάου, οι οποίοι παραχώρησαν την κυριότητά της στη μονή Σίμωνος Πέτρας του Αγ. Όρους. Εξαιτίας εσωτερικών προβλημάτων της μονής η περιοχή εγκαταλείφτηκε και στα τέλη του 18ου αι. εμφανίστηκαν ως κύριοι πάλι οι Αγιονικολάτες. Στα μέσα του 19ου αι. οι Σιμοπετρίτες πρόβαλλαν αξιώσεις και προσπάθησαν να καταλάβουν την περιοχή. Πραξικοπηματικά την πούλησαν σε Ρώσους μοναχούς του Αγ. Όρους, οι οποίοι μετάφεραν εκεί οικοδομικά υλικά για να χτίσουν τις συνηθισμένες ογκώδεις και πολυδάπανες ρωσικές μοναστηριακές οικοδομές. Οι Αγιονικολάτες ζήτησαν τη συμπαράσταση του Ελληνικού Προξενείου στην τουρκοκρατούμενη, τότε, Θεσσαλονίκη, το οποίο, διαβλέποντας στην ενέργεια των Ρώσων μια προσπάθεια για κατάληψη του μεγάλου φυσικού λιμανιού της Βουρβουρούς, προκάλεσε διπλωματικό επεισόδιο, με τη βοήθεια και των διπλωματικών αποστολών των ευρωπαϊκών δυνάμεων, Παράλληλα οι Αγιονικολάτες επετέθηκαν κατά των μοναχών, κατάστρεψαν τα οικοδομικά υλικά, σκότωσαν τα μεταφορικά ζώα και κακοποίησαν τους Ρώσους. Από τότε οι Ρώσοι δεν ενδιαφέρθηκαν ξανά για την περιοχή.
Το 1878, κατά τη διάρκεια του ρωσοτουρκικού πολέμου, οι Τούρκοι θέλησαν να εγκαταστήσουν στην περιοχή Κιρκάσιους πρόσφυγες, αλλά αποφεύχθηκε η οριστική εγκατάσταση χάρη στις ενέργειες του Ελληνικού Προξενείου της Θεσσαλονίκης.
Στη δεκαετία του 1960 άρχισε να οργανώνεται στην περιοχή ο οικισμός του διδακτικού προσωπικού του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο οποίος αποτελεί σήμερα ένα στολίδι για τη Βουρβουρού και ένα υπόδειγμα πρότυπου οικισμού σε πανελλήνια κλίμακα.
Το 1974 έγιναν σύντομες ανασκαφικές έρευνες στην περιοχή γύρω από το ξωκλήσι της Παναγίας της Βουρβουρούς και εντοπίστηκαν ερείπια, τα οποία υποθέτουμε ότι ανήκουν στη βυζαντινή μονή των Ιερομνήμων και στο μεταγενέστερο Σιμοπετρίτικο μετόχι.
ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΤHΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ:
- Ο οικισμός των καθηγητών: έτσι έχει επικρατήσει να λέγεται ο οικισμός του διδακτικού προσωπικού του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Καταλαμβάνει έκταση 400 στρεμμάτων περίπου, σε μια πευκόφυτη χερσόνησο. Η ρυμοτόμηση του χώρου είναι προσαρμοσμένη με σεβασμό στη φυσική διαμόρφωση της χερσονήσου. Τα περισσότερα σπίτια έχουν προσαρμόσει τον όγκο τους έτσι, ώστε να μη ζημιώνεται αισθητικά το τοπίο. Σε πολλά από αυτά έχουν δοθεί αρχιτεκτονικές λύσεις παρμένες από τη μακεδονική λαϊκή οικοδομική παράδοση. Ο ναός του συνοικισμού και η διαμόρφωση του χώρου γύρω απ'αυτόν, αποτελούν μια από τις πιο πετυχημένες δημιουργίες του καθηγητή της αρχιτεκτονικής Νικ. Μουτσόπουλου.
- Το <Μέγα τείχος>: είναι μια χερσόνησος στα βόρεια της Βουβουρούς, η οποία πήρε το όνομά της από ένα τμήμα αρχαίου τείχους που σώζεται εκεί. Σε άγνωστη εποχή, έγινε προσπάθεια να οχυρωθεί η χερσόνησος με ένα ισχυρό τείχος, το οποίο έκοβε το στενότερο τμήμα της. Σήμερα σώζεται σε μήκος 50 μέτρων περίπου και σε ύψος ως 3μ. Είναι κτισμένο με ακατέργαστες πέτρες της περιοχής, χωρίς συνδετικό υλικό, και έχει πάχος περισσότερο από δυο μέτρα. Δεν είναι γνωστός ο λόγος στον οποίο αποσκοπούσε η οχυρωματική αυτή προσπάθεια, αφού πάνω στη χερσόνησο δεν έχει εντοπιστεί ακόμη ίχνος εγκατάστασης.
- Τα νησιά της Βουρβουρούς: είναι ένα σύμπλεγμα εννιά νησιών που περιβάλλουν το μεγάλο νησί, τη Διάπορο. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο όρμος Κρυφτός, που βρίσκεται κυριολεκτικά κρυμμένος στη βόρεια πλευρά της Διαπόρου. Παλιότερα ήταν καταφύγιο πειρατών.
- Το μετόχι του Κουτλουμουσίου: Βρίσκεται σε απόσταση 5 χιλιόμ. προς τη Σάρτη και 1 χιλιόμ. χωματόδρομος αριστερά από τον κεντρικό δρόμο. Είναι ενδιαφέρουσα η λαϊκή μοναστηριακή αρχιτεκτονική του (19ου αι.).
- Το μετόχι του Ζωγράφου: Απέχει 1 χιλιόμ. από το Κουτλουμουσιανό μετόχι προς τη Σάρτη και 1 χιλιόμ. δύσκολο χωματόδρομο αριστερά από τον κεντρικό δρόμο. Το ίδιο ενδιαφέρον με το προηγούμενο.
ΑΞΙΟΛΟΓΕΣ ΑΚΤΕΣ ΓΙΑ ΜΠΑΝΙΟ: αρχίζοντας από το ακρωτήριο Ρίτσος ως τον οικισμό των καθηγητών είναι: το Λαγονήσι, τα Δημητράκια, το Πλατάνι, ο Πνευματικός, η Φτερωτή, το Καρύδι στην Ξιφάρα. Στα νησιά μοναδική είναι η ακτή στον Αγ. Ισίδωρο και στη Διάπορο η Μυρσίνη, του Ρόση και του Μιχαήλου. Υπάρχουν όμως και πλήθος άλλες μικρές-κρυφές αγκαλιές που θα ανακαλύψετε μόνοι σας.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ: κρασοστάφυλα και ψάρια.